Πριν από κάποια χρόνια, και για αρκετά χρόνια ( το αναφέρω για να δείξω ότι το "έγλημα" δεν ήταν στιγμιαίο αλλά διαρκές) όταν ήμουν στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην Ευρ. Ενωση, στις Βρυξέλλες, οι αρμόδιοι ευρωυπάλληλοι κανόνιζαν ημέρες συνεδριάσεων, όχι απλά μέσα στη Μεγάλη εβδομάδα των Χριστιανών, αλλά ακόμη και την ημέρα της Μ.Παρασκευής (τυχαίο;)! Υπήρξαμε ορισμένοι που αντιδρούσαμε έν...τονα (μεταξύ αυτών και εκπρόσωποι του-τότε-Υπ.Δημόσιας Τάξης ,αστυνομικοί).
Το επίσημο κράτος ουδέποτε αντέδρασε, ούτε καν σιωπηρά με το να μην υπάρξει κανένας έλληνας εκπρόσωπος αυτές τις ημέρες. Αντίθετα, η εντολή ήταν ρητή: Θα παραστείτε οποιαδήποτε ημέρα κι αν είναι. Συμπέρασμα: μια κοινοτική συνεδρίαση (όχι ύψιστης σημασίας για να υπάρξει συγχώρηση) ιερότερη από τη Μεγάλη Παρασκευή! Τέτοιους εξακολουθούμε να θέλουμε;
Το επίσημο κράτος ουδέποτε αντέδρασε, ούτε καν σιωπηρά με το να μην υπάρξει κανένας έλληνας εκπρόσωπος αυτές τις ημέρες. Αντίθετα, η εντολή ήταν ρητή: Θα παραστείτε οποιαδήποτε ημέρα κι αν είναι. Συμπέρασμα: μια κοινοτική συνεδρίαση (όχι ύψιστης σημασίας για να υπάρξει συγχώρηση) ιερότερη από τη Μεγάλη Παρασκευή! Τέτοιους εξακολουθούμε να θέλουμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου